Het systeem waarin wij trainen heet Bujinkan Budo Taijutsu (Bujinkan is te vertalen als “Hall of the Divine Warrior”).

De Bujinkan Dojo werd opgericht door Masaaki Hatsumi Soke ter ere van zijn leraar, Toshitsugu Takamatsu, de eerste die

de titel van Soke kreeg binnen de 9 scholen waaruit de Bujinkan bestaat.

Het Bujinkan systeem is afgeleid uit deze 9 verschillende oude Japanse krijgscholen:

 

Togakure ryu ninpo

Gyokko Ryu Koshijutsu  

Kukishinden Ryu Happo Biken  

Koto Ryu Koppo Jutsu

Shinden Fudo Ryu Daken Taijutsu  

Hon Tai Takagi Yoshin Ryu Jutai Jutsu

Gikan Ryu Koppo Jutsu  

Gyokushin Ryu Ninpo

Kumogakure Ryu Ninpo

 

 

Sommige van deze scholen stammen af van klassieke samurai scholen, waar anderen meer geassocieerd worden met ninjutsu.

Iedere school binnen de Bujinkan wordt gezien als een Kobudo of antieke martial art.

De oudste wortels van deze scholen gaan 800 jaar terug, voornamelijk vanuit mondelinge overlevering (kuden) en er

wordt naar verwezen als Koryu (ancient schools).

Kobudo verwijst naar de klassieke martial arts systemen, zo voor 1600.

 

De training legt echter niet een al te grote nadruk legt op deze scholen en hun afstamming en erfenis.

Van elke school is juist de functionele essentie gebruikt, wat samen het Bujinkan systeem vormt.

In dit systeem wordt zowel getraind in ongewapend vechten alsook in vechten met wapens.

 

 

Wat is er anders ?

 

Wat is er nu zo anders aan de Bujinkan in vergelijking met moderne martial arts en vechtsporten? (Karate, Taekwondo, Krav Maga, Judo, Aikido, etc.) Belangrijkste is dat de technieken die we nu trainen ontstaan zijn op de slagvelden.

Deze technieken werden gebruikt in veel verschillende situaties van leven en dood.

Om niet na de eerste tegenstander al doodmoe te zijn worden technieken niet gebaseerd op snelheid of kracht, maar efficiënte

beweging door gebruik te maken van afstand, ruimte, timing, strategie, psychologie.

Je leert ook de technieken aan te passen naar gelang de omstandigheden.

Je hoeft dus niet sterk te zijn om met de training te kunnen meedoen.

 

 

Toen de vrede in Japan na 1640 begon was er geen noodzaak meer voor verdere training en werden technieken verwaarloosd en vergeten.

De samurai van weleer gingen zich toeleggen op meer vreedzame zaken.

De krijgskunsten die hier werden ontwikkeld gingen niet alleen over de effectiviteit van de technieken, maar ook over karaktervorming.

Technieken werden aangepast om gebruikt te kunnen worden in sport en competitie.

Deze moderne martial arts lijken nog vaag op de traditionele budo.

De Bujinkan heeft een historische diepgang en traditie, terwijl de meesten van bovengenoemde sporten slechts maximaal 100 jaar oud zijn.

Studie in de Bujinkan duurt dan ook je hele leven!